Eelkesweblok


Een reactie plaatsen

03 06 2020

Twifels

Somtiden ha je twifels oer saken dy’t der barre. Twa stienen dit wykein njonken elkoar op de app fan Omrop Fryslân. It iene wie dat steatelid Marten Dijkstra fan de VVD soargen hat oer de wolf. Neffens him komt dy ek yn Fryslân foar en hy fynt dat it provinsiaal bestjoer dêr op jeije moat. Dy moat soargje dat de wolf bûten Fryslân bliuwt.

No sjoch ik Sietske Poepjes noch net yn it tsjuster, langút efter in dûbeldloops yn de dúnen fan Appelskea of Bakkefean lizzen te wachtsjen op Bor. Ik  tink dat, yndachtich sa’t it CDA altyd polityk fierd, it earst noch mar ris wis wêze moat dat de wolf yn Fryslân is en dat dêrnei omraak besprutsen wurde moat hoe’t je dêr dan mei omgeane.

Ja, sa moat it dus net, seit Dijkstra. Hy fynt soks teloarstellend. Mar goed, dan moat der wol gau in meldpunt komme. Sadré at in wolf je yn de hals hinget moat je belje. En jagers moat frij spul ha om te sjitten, de wolf moat net mear in beskerme bist wêze.

Mar dêrmei kom je op de twifel. Ik fyn it eins wol moai dat de wolf yn Fryslân wer werom komt. Ik soe bêst ris sa’n bist yn libben sjen wolle en folgje. Mar ik begryp ek bêst dat de skieppeboeren dêr in hekel oan ha, want at aanst krekt as yn Heusden oates en toates deade lamen yn de greide lizze is ferskriklik. Twifels. Elkenien hat dat. We hearre hjiroer ek neat fan de Partij voor de Dieren, want dy ha fansels ek twifels en doare der net iens in kongres oer  te hâlden.

Twifels bin der ek oer Skiermûntseach. Nee, net oer dat gefal fan wethâlder Johan Hagen. De dyk wêr’t de bus lâns moat kin oer syn terrein foar boerebedriuw en groepsakkomodaasje útwreide wurde. Of se moat in nije wei oanlizze, dy’t in hiel soad oaren net ha wolle. Hy seit dat er net mear mei praat, mar dat ha’k fan gjin inkele eilander ûndernimmer ea leaut.

Nee, it giet oer de grins fan Skier. De eastkant fan it eilân skood hieltiid fierderop yn de rjochting fan de Grinzer gemeente Het Hogeland. It bin mar sintimeters, mar at je in pear jier wachtsje is it in meter. Der moat elke pear jier grinskorreksjes komme. We ha nammentlik yn Nederlân formalisme as útgongspunt en dat betsjut at der ien dea gean soe op dy meter, dan moat dy Grinzers der mei rêdde. Soksawat. Unsin, mar yn ús amtelike sfear bard soks. At je no earne opskriuwe soenen dat Skier in eigenstandige gemeente yn Fryslân is, dan is it dochs klear soenen wy gewoane minsken sizze. Mar nee, formalistyske grinskorreksjes.

Dêr kin je, tiid- en jildferspillend, hearlik oer âldehoere, want politisi op Skier ha dochs neat oars te dwaan. Boargemaster Van Gent sei, let op, “dat ik gelukkig nu weer baas ben over het hele eiland”. En Bart Pastoor, Grinzer fan komôf, sei dat je dochs fersichtich wêze moatte, want der bin oarlogen foar minder ûntstien. No, oarloch mei de Grinzers, it kin my net gau genôch barre. Hup Sietske, mei dy dûbeldloops ek mar nei it strân fan Skier om dy Grinzer wolven ôf te sjitten.

Dy beide berjochten stienen om in serieus berjocht hinne: dat hjir ek yn Fryslân minsken protesteare tsjin de coronamaatregels fan de oerheid. It regear hat, alsmar twifeljend, noait goed wittend hoe as wat, ôfhinklik fan de wittenskip, dochs ien goed belied útsette moatten. Fansels doch je mei sa’n belied guon minsken sear. Mar at we de sykte gewurde litten  hienen, hiene der noch folle mear minsken it hiel sear hân.

Efterôf kin je in soad sizze oer dat hie sa moatten en dat en dat hie net hoecht. En je meie bêst bliid wêze, dat je wer op in terraske sitte kinne, neat mis mei. Mar dy  protestearders sizze “verzet is een plicht”. Ja, doe’t de Dútsers kamen. Of de Grinzers aanst komme. Of tsjin de krúsraketten. Of no yn Amerika tsjin wite plysjes en hun baas Trump.

Of hie dat lêste toch mar efkes net mear moatten. No mei dy corona. Ferdomme, no begjin ik dochs wer te twifeljen.

 


Een reactie plaatsen

27 05 2020

Betelle frijheid

Wy Friezen bin in frij folk. Untstien fanút boeren en skippers. De rest fan it folk hat dat meikrigen. Frij wêze, ûnôfhinklik. Dêrom is it logysk dat de wethâlders fan Dantumadiel sels wer wat amtners ha wolle. Se diele dy amtners no mei de gemeente Noardeast-Fryslân. Dan ha je dus net altyd alles oer harren te sizzen. En boargemaster Klaas Agricola wol in eigen alcoholamtner, want se sûpe dêr nochal wat, en ien dy’t de riedsleden wat fetsoen by bringt.

Dantumadiel smiet de amtners in pear jier lyn yn de noardeastelike fúzjebak, de bestjoerders gienen har eigen frije wei. Bestjoere wol  net at je amtner seit dat je efkes wachtsje moatte, want hy is dwaande mei de romtelike oardening fan Holwerd oan See, dat kin noch wol in pear jier duorje.

Eigen amtners. Dat kostet per jier dik trije miljoen. Wêr’t soks fan betelle wurde moat is net dúdik. Der is mar ien ding echt dúdlik: dat elkenien bûten Dantumadiel yndertiid sein hat dat it net wurkje soe. En dat is ek sa. It blykt mar wer dat we hjir net mei soksoarte frijheden omgean kinne. De provinsje hie yndertiid sizze moatten dat dit in ûnlogyske, net wurkbere en dus net tastiene kar wie.

Frjemd foar it oare dat de FNP-er yn de ried, Ferry van der Ploeg, nét wol dat Dantumadiel sels wer amtners krijt. Wylst de FNP dochs altyd tsjin fúzjes west hat, dus soks hie him as it Frysk folksliet yn de earen klinke moatten. Dat is net sa. Gjin idé wêrom at dy man dwers tsjin syn eigen partij stiet. Of miskien inkeld omt de lju dy’t foar de fuzje wienen no ynienen dêr wer dwers op stean. Dwers tsjin dwers, de ried fan Dantumadiel eigen.

We ha it no dochs oer de FNP. Dy hie net yn de provinsje of yn de ried fan Dantumadiel sitte moatten, mar yn de Twadde Keamer. Dêr wurdt nammetlik hieltyd wer oan Fryslân omklaut. Sa wol minister Slob no de subsydzje oan Tresoar stopje. Ik soe sizze logysk, Tresoar is by útstek in provinsiaal orgaan, dêr moat de provinsje, wy dus, sels mei rêdde.

At je oan Tresoar freegje wat se dogge sizze se: wy bin it bewarplak fan de Fryske skiednis. Dêrmei dogge se harsels tekoart, of se moatte sizze dat de skiednis ek juster healwe tolven wie. Je kin der alles fine.

Bygelyks dat Dantumadiel, mar ek hiel Fryslân, net mei frijheid omgean kinne. At we it oars ha wolle as it gewoanwei giet, dan rjochtsje we sels in kommisje, feriening, partij, stifting of wat dan ek op. Benammen yn de taal ha we der safolle fan dat we it sels noait mear iens wurde en dan bin je foar it ryk maklik út te skeakeljen.

Tresoar hat de tsjinstridige hâlding. Dy ha fan it begjin oan alle ferskillende dingen by elkoar socht en dêr in sintraal gehiel fan makke. Inkeld de Akadeemje woe noait meidwean en dy kin dan ek hast begroeven wurde.

Yn de eagen fan Slob is Tresoar lykwols neat oars as in hoeder fan de skiednis. Dan komme dy frije Friezen en sizze dat Tresoar ek soarget foar taal en kultuer. Ja, je kin alles wol mei dy Fryske taal begrieme. En alles útsein sport is kultuer, dus dat kin ek wol. Fine se dan dat Slob no neitinke moat oer “de Skiednis fan Fryslân”, in boek út 1953 fan Douwe Kalma. Hy hat it yn it Frysk skreaun, moat Slob dêrom no Tresoar bestean litte. En hoe moat dat mei de notulen fan de Alvestêddetochten, dy lizze ek yn Tresoar, mar dy bin allegear yn it hollânsk.

Frijheid, ûnôfhinklik wêze is it goede wurk fan Tresoar net op te hingjen oan petearen tusken Sietske Poepjes en Arie Slob. Dêr komt inkeld mar in ferkearde heale tuskenoplossing fan. Frijheid betsjut dat je mei it boarst foarút sizze kinne: wy bewarje ús eigen skiednis, en om my ús taal en kultuer. Mar we dogge dat op ús eigen wize. De wize fan Tresoar. En dat betelje we sels wol.


Een reactie plaatsen

20 05 2020

Krijger

Meastal docht in krijger it goed yn in oarloch. Marinus Krijger wie yn de twadde wrâldkriich lykwols boargemaster en dan ha je it dreech. Marinus Krijger wie boargemaster fan Lemsterlân, sûnt 1935. Doe wie syn heit Jan ek al boargemaster. Yn Vriezenveen. Dernjonken wie  Jan Keamerlid foar de Christelijk-Historische Unie. Ferwar dy partij fan doe net mei de ChristenUnie fan no. Dy âlde CHU is letter opgien, mei KVP en AR, yn it CDA. Dat wie Jan Krijger min nei’t sin, hy koe Roomsen net snúven hearre.  Hy rekke 1946 wer út de Keamer by de ferkiezings. Dat jiertal is foar dit ferhaal net ûnbelangryk. Dat ferhaal giet lykwols oer syn soan Marinus, de SDAP-boargemaster fan Lemsterlân.

Ik sei al, in boargemaster yn oarlochstiid hie it dreech. Je moasten   dwaan wat de Dútsers seinen. Sybrand Marinus van Haersma Buma, doe boargemaster fan Wymbrits, pake fan de hjoeddeiske boargemaster fan Ljouwert, die dat bygelyks net en waard al rille gau ôffierd en is Neuengamme ferstoarn, yn 1941. Fryslân krige op dy wize in soad NSB-boargemasters. Oaren bleauwen lykwols sitten, dienen wat de Dútsers seinen, mar koenen dêrtroch yn it ferset in wichtige mar o sa geheime rol spylje.

Dreech wie dan nei de oarloch yn alle emoasje fan doe, dat oer soksoarte mannen oardield wurde moast. Marinus Krijger waard yn 1947 feroardield ta in heal jier foarwaardelike finzenisstraf. De eask wie fiif jier sitte, der wiene ommers telefoanfroulju dy’t him mei de Dutsers praten heard hiene. Dêr ha se blykber net nei harke. Of hat ynfloedrike heit Jan in rol spile? Yn elk gefal wie ien fan de lieders fan it ferset yn Fryslân Piter Wybenga dêr tige lulk oer. Yn ien fan syn fersetsboeken stiet dat beskreaun. No hie Piter sawat mei elkenien yn it ferset spul, dus we witte net alles.

 

Mar no it frjemde oan dit hast 75 jier âlde ferhaal. Marinus Krijger hat in heal jier skorst west as boargemaster. Hy kaam nei de skorsing gewoan it gemeentehûs fan Lemsterlân wer yn en gie efter it buro fan de boargemaster sitten. Singelier dat immen dy’t wol feroardield wie, gewoan wer boargemaster waard. In jier letter waard hy ek noch werbeneamd. As wie der neat oan de hân west.

Yn de nacht fan 4 desimber 1957,  hy wie noch altyd boargemaster sette hy, nei in gearkomste yn Snits syn auto tsjin in beam yn Follegea. Dat hat hy net oerlibbe. De ried fan Lemsterlân wie der sa oandien fan dat se de namme fan it plein wêr it gemeentehûs op stie, de Markt, feroaren yn it Burgemeester Krijgerplein.

No, 62 jier letter, sette de Lemsters dêr pas fraachtekens by. Hienen we dat plein wol nei Krijger neame moaten. Se witte noch altyd net werom at hy 77 jier lyn, yn 1943, frou Frankema fan Ychten net warskôge hat dat de oare deis plysjes komme soenen om har seis joadske ûnderdûkers op te heljen. Dat waard him nei de oarloch letterlik ferwiten. Hie wat dien. Fan oare boargemasters is bekind dat dy soks wol dienen. De ophelle ûnderdûkers bin allegear dea makke.

In dokumentêre fan Omrop Fryslân joech oan dat Krijger faak út eigen ynisjatyf dingen nei de Dútsers oerbrocht. Sa wie hy wol wat.  Mar hat hy no sels de opdracht jûn yn ’42 om it kommunistysk riedslid Jacob de Rook op te pakken en nei Buchenwald te stjoeren? Wit we net. Hat hy sels Jouke Bootsma oanjûn fanwege de maaiestaking yn ’43. Wit we ek net. Der is al in bryf út 1937, werby’t hy in list fan Lemsters opstjoert, wêrfan hy ferwachtet dat dy wol tsjin de mobilisaasje yn opstân komme sille. In fan-te-foaren-klikspaan. No bin je foar de oarloch net skuldich, mar it jout argewaasje. Seker by de Lemsters wêrfan guon heit of pake op dat listje stean sjogge.

Se wolle dus fan de namme burgemeester Krijgerplein ôf. Wethâlder Roel de Jong fa De Fryske Marren hat it NIOD al ynskeakele. Dy moat no ûndersykje wat se yn 1946 net útfine koenen.

Ik soe, yn tsjinstelling ta de Lemsters, de namme mar sa litte. Op dat plein kin de Lemsters dy’t dêr sitte har tenei ôffreegje werom at yn fredesnamme harren heiten en pakes as Lemsters dy man yndertiid dochs wer gewoan boargemaster wurde lieten.


Een reactie plaatsen

13 05 2020

Wardenier

Je soenen it hjir no ha moatte oer it bestjoer fan de Slachtemarathon, dy’t de ynskreaune minsken mar foar de helte werom betelje wol en  dan is it net wis at se de oare kear wol meidwaan meie. Unfreonlike arrogânsje. Of je soene it ha kinne oer Yntze de Vries, de man dy’t de polityk feroarje soe yn Smellingerlân. Dat hat hy dien, it is no  folslein ûnbestjoerber. Of oer it provinsiaal bestjoer wat ús ta klikspanen meitsje wol oer it Frysk, krekt as wurdt dat better at de provinsje dan elk op de flikker jout.

Myn tinzen gienen lykwols nei de haadtribune fan it âlde stadion fan Hearrenfean. By de sintrale opgong stie yn de 70-er jierren in suppoost. Hy hie noch gjin opfallend heske oan, gewoan in lange jas. Hy hie it net sa op sjoernalisten, mar ik krige wol elke kear in freonlik wurdsje. Soms ek in ferhaaltsje; dat gie altyd oer dat it âlde Hearrenfean fan Abe better wie as it Hearrenfean fan doedestiids.

Der kamen in kear wat bolbjirken lju de tribine op. Foardat je wat sjen koenen hie dy suppoost in rubber knuppeltsje út syn lange jas skuord. Ferbean, mar hy sloech der omraak mei. Frjemd, sa’n agressy. Dus ik frege ris, wa is dy suppoost. Wardenier! Kinst dat ferhaal net? En doe krige ik it ferhaal fan Wardenier syn heit.

Dy kaam fan Stienwikerwâld, wenne letter yn Wolvegea. Yn 1934, hy wie doe 22, soe hy dêr de brânstofleaze automoter útfûn ha. In soad lju hellen de skouders op, mar dat wie oer doe’t like dat Philips dy moter boue soe. Yn in fabryk yn Wolvegea. Wardenier hie mei wethâlder Muurling grutte plannen. Dy wiene ynienen oer. De boargemaster sette Wardenier yn Frentsjer. En Wardenier syn moter en de tekeningen dêrfan waarden stellen.

De dokters seine lykwols dat him neat oan de harses mankearde. Wardenier kaam tús. En hy hat noait wer in slach dien. Neffens de ferhalen hat Philips him altyd rynsk bettelle. Sa wie dan in gefaerlike fijân fan de oalje- en benzinefrettende auto oan de kant. Wardenier hat der noait wer oer praat.

Syn soan ek net. Dy hâlde him stil doe’t ik der in kear nei frege. “Niet voor journalisten”, sei er en prate oer Abe. Ik tink dat se yn it gesin Wardenier in soad lêst fan sjoernalisten hân ha. Muurling is ek altyd stil bleaun. De skiednisskriuwers ha net folle mear ûntraffelje kinnen as wat ik jim no fertel. It bliuwt dus in ferhaal. Mei in hiel soad  fraachtekens

Miskien wurdt it no oplost. Want ferline wike sloech de âld Boalserter  Willibrordus van der Weide op deselde trommel. Hy hat de moter fan Wardenier wer nij libben ynblaast. Hy sei derby dat Wardenier syn moter ek net brânstofleas wie, je moasten der wol wat ynsmite.  Van der Weide, dy’t no yn Arnhem tahâldt, en al bekind wie fan syn útfiningen oangeande de suvel en plantaardige oalje en sa, hat tegearre mei in Oekraïnse technikus in Wardeniermoter makke.

Wit jim wêr’t dy moter op rint? Stront! Yn stront sitte neffens him allegear heechweardige produkten wêr’t genôch enerzjy útkomme kin om der in moter op rinne te litten. Dêr lit ik it by, want ik ha gjin lover technysk ferstân.

Stront. Reedrider Hans van Helden dronk as hy siik waard syn eigen urine op. Dêr sit antistoffen yn sei hy. Ik ha my tidens de koaroanakrisis wol ôffrege werom at dokers dat net foarskriuwe , mar miskien bart dat ek wol. Dat wit we net. We witte ek net at Van der Weide syn ferhaal en moter wol doge.

Want ik moat der net oan tinke dat at aanst ús tank yn de auto leech is, we de auto oan de kant sette, der efkes yn skite en dat dy auto dan trochride kin. Of dat we it lân yn kuierje en oan de ko freegje at sy efkes skite wol.

At it ferhaal fan Wardenier al doocht hat, hoop ik net dat de oaljeyndustrie no op’e nij soksoarte fratsen úthelje sil mei Van der Weide. Ja fansels, Van der Weide wol ek wol binnen wêze. Mar al dy jierren autoyndustry op grûn fan oalje hat de wrâld der ek net better op makke. Dan moat we it mar mei stront besykje.


Een reactie plaatsen

06 05 2020

Geiten

“Een ongekende aanslag op het mooie Friese landschap door de schaalvergroting in de melkveehouderij”. At in Keamerlid dat seit moat je wach wêze. Selfs at dy man Tseard hjit, foarsitter west hat fan de suvelorganisaasjes, D66er is en kollega Ferdinand de Jong him net iens snuven hearre wol, dochs moat we rekken mei him hâlde.  D66 is in regearingspartij, en at in regearingspartij fynt dat de molkfeehâlderij in oanslach dien hat op ús lânskip dan moat wy ús efkes yn it hier klauwe. Dat kin we net ôfdwaan mei te sizzen dy Tjeerd de Groot doocht net. Of D66 doocht net. Krol en 50plus kin we noch om gnize, D66 is wat serieuser.

We ha dat net sa yn’e gaten, mar dy man wol ús behoedzje. Foar longûntstekking en geiten. Earst dy geiten mar. Hjir en dêr sjoch je noch ien yn de bleek stean. Fierder sjoch ik noait in geit, útsein myn eigen dy’t ik sa no en dan ferstekke moat. Mar der bin sa’n lytse 25.000 geiten yn Fryslân. Tsjin 600.000 yn it hiele lân. Dat ferskil wie eartiids lytser, want doe stienen de gemeenten de Fryske Marren en Súdwest-Fryslân noch as earsten yn it rychje geitegemeenten yn hiel Nederlân.

De massa geiten wennet no yn Brabân en Gelderlân. Dy hoeke. Wy molken se noch, dêr is it no yntensive feehalderij. Dat hat fansels te krijen mei de de minsken út islamlannen, dy’t hjir inkel hinne woenen at se sa no en dan in geit opite koenen.

Dat soarte feehâlderij woe Fryslân net. We krigen in geitestop. Mar no wol it provinsiaal bestjoer dochs wer mear geiten tastean, der is ommers oan te fertsjinjen. VVD, CDA fansels, mar ek ChristenUnie en Foarum voor Democratie wolle de geitestop opheffe.

Der is in hiel oar aspekt by kaam. Dat is fansels de corona fan optheden.  Hieltyd mear ûndersiken wize út dat de corona it earnstichst is yn de gebieden wêr’t yntensive feehalderij is. Dat liket in UFO-ferhaal, it is ek noch net bewiisd, mar it is wol opfallend. Want der is in ûndersyk oan taheakke. Mei as útkomst dat der mear longûntstekking is yn dy gebieden. Mear geiten is mear longûntstekking seit Tjeerd, en lju mei longûntstekking bin fetberder foar corona. Dus de geitestop moat geitestop bliuwe.

De oare partijen twifelje dus oer dy geitestop. Want de corona yn Brabân kaam miskien fan it karnaval yn de geitehokken, mar no ha Gelderlân en Utrecht it ek mear. En komt dat net fan dy geitehâlderijen en oare yntensive lânbou? Soe it dan dochs better wêze om de geiten mar earne oars del te setten. Yn Italië en Spanje bygelyks, ek swiere coronalannen?

It andert is hiel simpel. Fansels is it sûner om efkes mei in sylboatsje oer de Fluessen te farren, as in middei yn it geitehok te sitten. Dat witte wy ek wol. Mar dy geiteboer komt wer tusken de geiten wei , stapt it hiem op en snúft de Fryske frisse lucht wer yn syn ieren en sinen. En sjocht mei ferhearliking nei it Fryske boerelânskip. Wat we yn al dy jierren sa makke ha, fanút in lykwicht tusken ferkeard en goed. En miskien is it yn en ûnder de grûn allegear net likegoed beteard, miskien wie de produkskje hjir en dêr wolris oan de te hege kant, mar dat bin we no allegear al lang oan it ferbetterjen. Mar der is noait ien boer en of ko wêzentlik oan it lânskip kaam.

At De Groot seit dat wy ús lânskip fertuteazjen litten ha fanwege de molkfeehâlderij, dan wit hy echt net wer’t hy it oer hat. Mei ‘ongekende aanslag’ toant hy gjin inkeld respekt foar it lânskip. Us lânskip, wêr’t ek de measte, miskien wol alle, Fryske boeren har wille oan belibje. Ryk, sizze se altyd.

Dat makket daliks dat nei it oare boadskip fan De Groot, tink der om jonges, dy geite- en oar yntensive feehâlderijen bringe mear longûntstekking, net harke wurdt. Singelier, dat je as politikus sa’n saaklik boadskip ferminge mei jo eigen ek noch ferkearde miening. Dan ferlies je. De geiten komme wer. Al soe’t inkeld mar wêze omt Tjeerd de Groot dat krekt net wol. Ja, dan moat je ús lânskip mar net sa misledigje.


Een reactie plaatsen

29 04 2020

Wekker wetter

It wie suver ferline wike wat mearke-eftich. Der barde wat geweldichs yn Fryslân: wetterskip Fryslân is wekker wurden. Dat wetterskip hat nammentlik, ek doe’t it noch net mear wie as alve lytse wetterskipkes, altyd salich lein te sliepen. No ja, Henk Kroes hat se op in gegeven stuit hiel efkes wekker skodde. Want at it begûn te friezen, fûn hy, dan moasten se de útlaatgemaaltsjes efkes útsette. Dan waard it wetter wat rêstiger en kaam der wat earder sterk iis. Koe wol seinen se, setten dat op it automaatsje en foelen wer yn sliep.

Se bin yndertiid yn sliep brocht troch it CDA. Doe’t dat noch bestie út trije partsjes. Dy seinen ‘jim moat presies dwaan wat dy âlde grize mannen sizze. Jim witte wol, dy heareboeren, dy’t hjir ien kear yn it jier komme en dan dikke segaren smoke en jenever sûpe. At jim no presies dogge wat dy sizze, dan bliuwt dizze fierder oerstallige organisaasje bestean’. Se learden in pear soannen fan dy heareboeren hoe’t se de knopkes betsjinje moasten en foelen yn sliep.

Se harken dus ek net nei Piet Paulusma. Rein of droech waar, it ynteressearde harren net. Se hearden ek net dat de fûgels yn de greide skriemden om wetter foar har berntsjes. En wittenskippers dy’t seurden oer sike, droege feangreide smieten se yn diskusjes mei dy heareboeren. Dy seinen neat oars as ‘kin wol wêze, mar we dogge it sa’t we it altyd dien ha’. Klimaat, dêr hienen se by it wetterskip noch nea fan heard.

De boeren krigen in pear jier lyn tefolle mûzen. ‘Ach’, seine de heareboeren, ‘doe en doe hie ús heit ek lêst fan mûzen. Dy gean fansels wer fuort’. Mar de jongere boeren lieten de mûzen fersûpe. En seagen fernuvere dat de greide it pûrbêst die yn dat mûzeswimwetter. Se rôpen dat ek wol, mar it wetterskip sliepte. Of die krekt of it sliepte.

Nei de droechte fan 1975 en benammen 1976, en de drokte doe oer dat alsmar sliepende wetterskip, kamen der ek gewoane lju njonken de heareboeren yn it wetterskip. Mannen mei burden , stikkene spikerbroeken en bleate fotten yn de sandalen. Natoerminsken dus. It CDA sei lûdop dat it nedich wie dat der in pear sokken yn it wetterskip kamen, mar makke stiekem de rigeltsjes sa dat de heareboeren altyd baas bliuwe soenen. En it wetterskip sliepte lekker troch.

No ha we wer twa droege simmers hân, it wetterskip waard der dus  net wekker fan. Se skrokken net iens doe’t der hieltyd wat mear natoerminsken yn kamen. Fia de wenstige verdeel-en-heers praktiken, der is gjin partij dy’t soks better behearsket as it CDA, koe it wetterskip trochsliepe.

Fannewinter, of dus eins fannehjerst, klettere de rein wol hiel lang en bot op it dak fan de wetterskipssliepkeamer. Wat in wetter. De slieprige wetterskipshân drukte efkes op it Woudagemaalknopke. Weg ermee. Wy sjoernalisten tikken it wetterskip fersichtich op it skouder en fregen oft it lijen fan de droechte wol foarby wie. ‘Nee, lokkich, (mar dat seine se net lûdop), it wetter sakket net djip genôch, we kin der neat mei.

En no is it dus wer droech. We moat wetter ha. En mei de krisis krigen de heareboeren net safolle drank mear of sa, mar ynienen is it harren te droech. Dus nei harren eigen wetterskip. Dêr ha se alle alarmbellen dy’t se mar betinke kinne ôfgean litten. Se rôpen: wetter, wetter, wetter. En dêr is it wetterskip dus no wekker fan skrokken.

En se sjogge no ferslein nei de grutte foarried wetter dy’t se fuortstreame litten ha. Se ha neat yn de sleaten stean litten. Dêr hienen se wol wat mei kinnen. En de boeren hiene der gjin lêst fan hân, dat wit wy al lang. Se ha ek neat yn reserve stean litten. Wylst se sjogge, no’t se net mear sliepe, dat it inkeld om de plasdras hinne noch goed giet.

En doe is dus dat mearke bard. Doe hat der immen fan it wetterskip syn ferûntskuldigingen oanbean en sein dat we dat wetter hâlde  moaten hiene. No moat we wetter keapje. Mar ja, it wetterskip hat sliept. Dus neat fertsjinne. En leit no tsien miljoen euro en noch folle mear mingels wetter efter.

 


Een reactie plaatsen

22 04 2020

Oardelmetermienskip

Rutte wie juster dúdlik. Hy begrypt o sa dat jo je heit fan 98 noch in kear moetsje wolle. En dat jo nedich nei de kapper moatte. Mar it kin net. Der kin net sa folle mear dit jier. Rutte sei earst hou vol. Dat ha we dien. Mar no moat we linkendewei nei in oardelmetermienskip. In skets fan takom jier, 2021.

In skûtsje is 19 meter lang en trije meter breed. Dus der soenen noch sa’n sân bemanningsleden oardel meter fan elkoar op in skûtsje sitte kinne. Dan moat de âlde swurdslierkes der wer op. Seil en fok swier reve, oars kin se it net sjorre. Foar my as sjurylid by de SKS wurdt it makliker. At de skippen net tichter as oardelmeter by elkoar lâns meie, ha wy neat te dwaan.

Yn Ealahuzen is in pear jier lyn in lyts restaurantsje kaam. Yn it kantoarke fan de âlde molkfabryk. Dus hjit it restaurantsje ‘de nieuwe Melkfabriek’. Dêr kin je ite yn in romte fan pak’m beet fiif by fiif. Yn de oardelmetermienskip kin dêr dus mar trije minsken ite.

Ek gâns oare restaurants ha aanst swirrichheden. At it iten serveard wurdt, gean de gasten der nei it slokje earst wer út, at se de ober teminsten ferstean efter syn mûlkapke. Dan set dy ober it iten op tafel en dan komt it duo iters, want mear mei net oan ien taffeltsje, wer werom. Yngewikkeld.

Foar guon minsken wurdt it lykwols fleurich. Wat moai dat jo kapper aanst in mûlkapke foar ha sil. Dan hâldt er einliks in kear de mûle, ynsté fan allerhande domme fragen te stellen oer je bern of oer de fakânsjes. Dy’t je ek al net mear ha.

De oardelmetermienskip hâldt yn dat we aanst altyd op syn ingelsk, dus netsjes op oardel meter fan elkoar, yn de rige stean moatte. Stel,  Hearrenfean-Ajax lûkt 20.000 taskôgers. At dy yn de oardelmeter rige stean, dan is dy rige 30 km lang. Jim begripe it, dan starte by it Cambuur stadion.

Elkenien moat fan Rutte sykje nei syn oardelmeter. Myn acupuncturist  is al oan it oefenjen mei prikkers fan oardel meter. Plus it fiif sentimeter nuddeltsje

De dûnslearaar hat no in plestik poppe. Dêr dûnset hy mei om sjen te litten hoe’t dat moat. Net mear oan de echte klanten komme. Gean sa mar troch.

Oan de oare kant is it ek wol goed. Dat we ús de hannen faker waskje. Dat we net altyd oan elkoar sitte te griemen. De winkels giet no dochs prima. It is ek net mis dat je no as bijfertsjinste  karkeferskjinnen ha kinne. En dat dy grouwélige buorfrou fan 200 kilo jo net mear oan de kant reaget.

Prima dat grutte bedriuwen de freeslike kantoartunen ôfskaffe sille. Ik ferjit noait wer dat ik der by de Omrop ynkaam en dat der net in plak mear foar my wieyn sa’n tún. Keapje mar wat fan dy winkels dy’t leech stean omt se alles fia ynternet dogge, en meitsje dêr kantoaren fan. En splits jim grutte direksjekantoaren mar yn tsienen.

We bin ek ôf fan it probleem dat guon wrede âlden har bern tsjin de holle slagge. Mei net mear, dan is de oardelmeter fuort. Bankiere, parkeare en wat al net, it sit aanst allegear yn appkes op ús telefoan.

Boufakers woene earst allegear mei eigen auto nei de klant, mar dat is tefolle CO2. Nee, se moat aanst folle bredere auto’s meitsje, dan kin se oardelmeter fan elkoar ôf sitte. It betsjut wol dat we oeral ienrjochtingsferkear krije, der kin mar ien sa’n breden oer de dyk.

Ien ding ha’k noch net oplost. Echte mienskip. De seks dus. Rutte en Van Dissel hear je dêr  noait oer. Hou vol sizze se, mar dat slacht neffens my dêr net op. At je no op ien plak de sykte oerdrage kinne, is dat mei seks. Dat kin je net dwaan op oardel meter ôfstân. Mei in mûlkapke wol ek net. En je kin seker net mear oeral en mei elk seks ha, sa’t ek wol in soad bard.

Hoe regelje we de seks yn de oardelmetermienskip. Aah natuerlik, in stikje pleksiglês der tusken yn. Ek wer oplost. We bin der klear foar.